BİR KALDİRİMLAR ŞAİRİNDEN BÜYÜK DOĞU SULTANLIĞINA: NECİP FAZIL KISAKÜREK VE TEFEKKÜR DÜNYASI
Türkiye’nin yakın tarihinde şiirleriyle kalpleri titreten, estetik dehasıyla edebiyat dünyasını dize getiren ve hepsinden önemlisi aksiyoner fikirleriyle milyonlarca gence İslami bir şuur ve vakar aşılayan en meşhur dava adamı üstat Necip Fazıl Kısakürek’tir. İstanbul’da köklü bir konakta dünyaya gelen Necip Fazıl; sadece dâhi bir şair veya yazar değil; ruhun ıstıraplarını, batı tefekkürü ile Doğu irfanının çarpışmasını bizzat kendi benliğinde yaşamış evrensel bir fikir sultanıdır. Onun kaleme aldığı eserler, asırlardır Anadolu topraklarında köklerinden koparılmak istenen nesillerin manevi pusulası ve sarsılmaz bir kale duvarı olmuştur.
Bohem Hayatın Zirvesinden Şeyh Efendi’nin Eşiğine: Büyük Dönüşüm
Necip Fazıl’ın hayatı, dünya edebiyat ve tasavvuf tarihindeki en meşhur ve sarsıcı hidayet/dönüşüm hikayelerinden biridir. Paris’te Sorbonne Üniversitesi’nde felsefe eğitimi alan, İstanbul’a döndüğünde yazdığı “Kaldırımlar” şiiriyle daha yirmi küsur yaşlarında Türk edebiyatının mutlak şairi ilan edilen Necip Fazıl, hayatının ilk dönemini bohem, lüks ve derin bir ruhsal buhran içinde geçirdi. İçindeki o devasa varoluşsal ıstırabı, felsefi sorgulamaları dindirecek bir liman arıyordu.
Hayatının dönüm noktası, 14. yüzyılın o muazzam Nakşibendiyye silsilesinin yakın dönem halkası olan Abdülhakîm Arvâsî Hazretleri ile 1934 yılında Beyoğlu’nda bir camide karşılaşması oldu. Şeyh Efendi’nin o nurani nazarı ve hikmetli sohbeti, Necip Fazıl’ın içindeki tüm batı felsefesi putlarını bir gecede yerle bir etti. O, medeniyetin, şöhretin ve eski hayatının zirvesindeyken her şeyini bir kenara bırakarak mürşidinin eşiğine kapılandı. Bu büyük dönüşümü kendi meşhur mısralarında şöyle haykıracaktı: “Tam otuz yıl saatim işlemiş ben durmuşum; gökyüzünden habersiz uçurtma uçurmuşum…”
Bir Neslin İnşası: Büyük Doğu İdeali
Üstat Necip Fazıl, mürşidinin rahlesinde piştikten sonra fildişi kulesine çekilip sadece mistik şiirler yazmadı. O, o dönemin çalkantılı siyasi atmosferinde, İslam ahlakının ve tarih şuurunun unutturulmaya çalışıldığı en zorlu yıllarda tek başına ortaya çıkarak bir fikir savaşı başlattı. 1943 yılında çıkarmaya başladığı ve ömrü boyunca kapatılmalara, sansürlere rağmen defalarca yeniden dirilttiği “Büyük Doğu” dergisi ve felsefesi, Türkiye’deki İslami uyanışın en meşhur amiral gemisi oldu.
O, İslam’ı sadece ameli kurallardan ibaret görmüyor; onu devletten sanata, hukuktan estetiğe kadar hayatın tamamını kuşatan cihanşümul bir medeniyet nizamı olarak savunuyordu. Kurduğu Büyük Doğu idealiyle; tarihinden utanan değil, ecdadıyla gurur duyan, “Zaman bendedir ve mekan bana emanettir!” şuurunda imanlı, aksiyoner ve estetik zevki yüksek bir gençlik yetiştirmek için Anadolu’yu karış karış gezerek konferanslar verdi. Bu dik duruşu ve tavizsiz kaleminden ötürü hayatının yüzlerce gününü zindanlarda, tabutluklarda geçirmek zorunda kaldı; ancak ilmin ve davanın izzetini hiçbir güce feda etmedi.
Ölümsüz Abideleri: Çile ve Tiyatroları
Necip Fazıl’ı tüm dünyada ve Türkiye’de yediden yetmişe her müminin evine kazıyan anıtsal başyapıtı, tüm şiirlerini topladığı meşhur “Çile” kitabıdır. Bu kitaptaki her bir mısra, insanın ilahi aşk yolunda çektiği ruhsal ıstırapların muazzam birer estetik abidesidir. Ayrıca kaleme aldığı Bir Adam Yaratmak, Reis Bey ve Tohum gibi tiyatro eserleri, insanın vicdan muhasebesini, kader karşısındaki duruşunu ve İslam ahlakını sahnede devleştiren dünya çapında başyapıtlardır.
25 Mayıs 1983 yılında İstanbul’da vefat eden Üstadın cenazesi, vasiyetine uygun olarak tekbirler eşliğinde muazzam bir gençlik selinin omuzlarında taşınarak Eyüpsultan Mezarlığı’na, mürşidinin yakınına defnedildi. O, Anadolu topraklarında İslam tefekkürünün sönmeyen volkanı ve en meşhur fikir sultanımızdır.
Kaynak: islamvetarih.com
