Kelam yöntemlerini, felsefi kıyasları ve aklî tevilleri tamamen reddederek inanç konularında sahabe ve tabiin (Selef-i Sâlihîn) dönemindeki saf ve lafzi teslimiyeti savunan ana koridordur.
KRONOLOJİK TARİHLER (HİCRÎ / MİLADÎ)
- Ehl-i Hadis Dönemi (Erken Selefilik): H. 2. ve 3. Yüzyıl (İmam Ahmed b. Hanbel dönemi)
- İbn Teymiyye Dönemi (Orta Dönem Revizyonu): H. 661 – 728 / M. 1263 – 1328 (Suriye-Mısır havzası)
- Vehhabîlik ile Siyasallaşma: M. 1744 (Necid bölgesinde Muhammed b. Abdülvehhâb dönemi)
OLAYIN VE ŞAHSIN TARİHÎ ROLÜ
- Tevili Reddetme (Bila Keyf): Allah’ın sıfatları (Yed, Vech vb.) konusunda akıl yürütmeyi günah sayıp, ayetleri olduğu gibi kabul eden (“Nasıl olduğunu sormaksızın”) bir iman metodolojisi gütmüşlerdir.
- İbn Teymiyye’nin Etkisi: Moğol istilası döneminde yazdığı fetvalarla Moğollara karşı cihat ilan etmiş, tasavvuf ve kelam ekollerine karşı çok sert reddiyeler kaleme almıştır.
KURUMSAL VE MEDENÎ GELİŞMELER
- Kitap Odaklı Kurumsal Yapı: Resmi medrese müfredatlarına girmekte zorlansalar da, Kitâbü’t-Tevhîd ve el-Akîdetü’l-Vâsıtıyye gibi el kitapları üzerinden asırlarca kitlesel bir cemaat ve fikir ağı kurmuşlardır.
KAYNAKÇA
- Topaloğlu, Bekir (2009). “Selefiyye”, TDV İslâm Ansiklopedisi, Cilt 36, ss. 396-399.
KAYNAK: islamvetarih.com
Kaynak Göster:
Yağmur, Celal. "Selefiyye (Ehl-i Hadis) ve İtikadî Ekolleşme Kronolojisi." İslam ve Tarih. 2026. Erişim Tarihi: Ekim 4, 2026 at 00:27. https://islamvetarih.com/selefiyye-ehl-i-hadis-ve-itikadi-ekollesme-kronolojisi/.