Kur’an ve Hadisler Işığında Karun’un Helâkı
Ekonomik gücü güvence sayarak ahlaki sınırları çiğneyen ve servetini kendi dehasının mutlak bir ürünü olarak gören zihniyetin peygamberler tarihindeki en radikal temsilcisi Karun’dur. Hz. Musa’nın kavminden (İsrailoğulları) olmasına rağmen, Firavun sisteminin iktisadi iş birlikçisi haline gelen Karun, kazandığı devasa servetle toplumda derin bir bozgunculuk ve sınıfsal uçurum yaratmıştır. Kur’an-ı Kerim, onun trajik sonunu dünyevi zenginliklerin ilahi ceza karşısında ne denli dayanıksız olduğunu gösteren sarsıcı bir “yere batma” hadisesiyle tasvir eder.
Servet Kibri ve “Ben Kendi Bilgimle Kazandım” Yanılgısı
Karun, antik Mısır’da madencilik, metalürji ve kimya (simya) bilgisi sayesinde olağanüstü bir servet biriktirmişti. Kur’an onun zenginliğini Kasas Suresi 76. ayette çarpıcı bir metaforla anlatır: “Biz ona öyle hazineler vermiştik ki, sadece anahtarlarını taşımak bile güçlü kuvvetli bir topluluğa ağır geliyordu.” Kavminin salih müminleri onu “Şımarma, şüphesiz Allah şımarıkları sevmez. Allah’ın sana ihsan ettiği gibi sen de insanlara iyilik et” diyerek uyardığında, Karun kapitalist kibrin evrensel o cevabını vermiştir: “Bu servet bana ancak bende olan bir bilgi (deha) sayesinde verilmiştir!” (Kasas, 28/78). Servetini cemaatten ve yaratıcıdan bağımsızlaştıran bu nankörlük, onun helâkını hazırlayan en büyük manevi cürümdü.
Helâk Anı: Yer Kabuğunun Yutuşu (Hasf)
Karun, debdebesi, ihtişamı ve korumalarıyla halkın karşısına çıkıp gövde gösterisi yaptığı, zayıfların ona imrenerek baktığı bir gün, ilahi ceza aniden tecelli etti. Karun, Hz. Musa’ya iffetsizlik iftirası atacak kadar ileri gidince, Hz. Musa yeryüzüne emir verdi. Kasas Suresi 81. ayette bu ani çöküş anı şöyle aktarılır:
“Nihayet biz onu da, sarayını da yerin dibine batırdık (Hasf). Allah’a karşı kendisine yardım edecek bir topluluğu da olmadı. Kendini savunabileceklerden de değildi.”
Yer kabuğu aniden yarılarak Karun’u, o övündüğü sarayını ve ağırlığıyla övündüğü hazine anahtarlarını saniyeler içinde yuttu. Dün ona imrenerek bakanlar, bu dehşetli manzara karşısında maddi gücün ilahi adalet karşısındaki acziyetini derinden idrak ettiler.
Kaynakça
- Kur’an-ı Kerim: Kasas Suresi (76-82), Ansâbût Suresi (39).
- Buhârî, M. el-Câmiʿu’s-sahîh, “Kitâbü’l-Enbiyâ”, 34.
- Mevdûdî, E. A. (1991). Tefhîmü’l-Kur’ân. İstanbul: İnsan Yayınları.
Kaynak: islamvetarih.com
