Kur’an, Hadis ve Tarihsel Kaynaklar Işığında Nemrud’un Helâkı
İnsanlık tarihi, yeryüzünde mutlak hakimiyet kurduğunu sanarak yaratıcısına savaş açan hükümdarların trajik sonlarıyla doludur. Bu hükümdarların kronolojik olarak ilki ve sembolik açıdan en çarpıcı olanı, Babil medeniyetinin mağrur tiranı Nemrud’dur. Hz. İbrahim’in tevhidi tebliğine karşı doğrudan ilahlık iddiasıyla ortaya çıkan, ateşi bir cezalandırma aracı olarak kullanan Nemrud; devasa ordulara, aşılması imkansız kalelere ve muazzam bir askeri güce sahipti. Ancak İslami teoloji ve tarih felsefesinin en radikal derslerinden biri olan Sünnetullah yasası, Nemrud’un ordularını büyük felaketlerle değil, yaratılmış en küçük canlılardan biri olan sivrisinekle helâk etmiştir. Bu makalede, Nemrud’un sosyo-politik azgınlığını, Hz. İbrahim ile olan teolojik münazarasını ve helâk oluş biçimini akademik bir disiplinle ele alacağız.
Babil Kibrinin Somutlaşmış Hali: Nemrud ve İlahlık İddiası
Nemrud, Nuh tufanından sonra yeryüzünde ilk kez merkezi ve küresel bir krallık kuran, gücü ve zulmüyle tanınan bir hükümdardır. Babil’in o dönemdeki astronomi, mimari ve zenginlik potansiyelini arkasına alarak insanları köleleştirmiş ve kendisini yeryüzünün mutlak rızık vericisi ve sahibi ilan etmiştir. Kur’an-ı Kerim, onun bu zihinsel sapmasını Bakara Suresi 258. ayette doğrudan mülk ve otorite kibriyle ilişkilendirir: “Allah kendisine saltanat (mülk) verdi diye kibri yüzünden Rabbi hakkında İbrahim ile tartışanı görmedin mi?”
Nemrud’un teolojik kibri, Hz. İbrahim’in “Benim Rabbim hayat veren ve öldürendir” sözüne karşı, zindanından iki mahkum çıkarıp birini öldürüp diğerini salıvererek, “Ben de hayat verir ve öldürürüm” diyecek kadar sığ ve küstah bir boyuttaydı. Hz. İbrahim’in “Şüphe yok ki Allah güneşi doğudan getirir, hadi sen de onu batıdan getir” şeklindeki kozmik meydan okuması karşısında ise Nemrud apışıp kalmış (behite) ancak iman etmek yerine zulmünü daha da artırmıştır. Hz. İbrahim’i devasa bir mancınıkla ateşe atacak kadar gözü dönen bu sistem, ilahi adaletin müdahale sınırını tamamen aşmıştı.
Helâk Anı: Orduların İstilası ve Beyne Giren Sivrisinek
İslam tarihi ve tefsir kaynaklarının (Taberî, İbn Kesîr vb.) ittifakla aktardığına göre, Hz. İbrahim’in ateşten selametle kurtulmasının ardından Nemrud’un azgınlığı devam edince ilahi azap hükmü kesinleşti. Nemrud, gücünü göstermek adına devasa ordusunu ovaya yığdı. Ancak Allah, onun karşısına bir insan ordusu çıkarmadı.
Gökyüzünü kaplayan devasa bir sivrisinek sürüsü, Nemrud’un o zırhlı ve gururlu ordusunun üzerine çöktü. Sineklere karşı hiçbir askeri savunma yapamayan Babil askerleri, darmadağın oldu. Sürünün içinden topal ve cılız bir sivrisinek ise doğrudan Nemrud’un sarayına girdi ve onun burun deliğinden geçerek beynine yerleşti. Yeryüzünün ilahı olduğunu iddia eden Nemrud, kafasının içinde dönüp duran küçük bir sineğin verdiği acıyla kıvranmaya başladı. Acısını hafifletmek için en yakın adamlarına ve hizmetkarlarına tokmaklarla kafasına vurduracak kadar aciz ve sefil bir duruma düştü. Aylarca süren bu zillet dolu işkencenin ardından, kafasına yediği darbelerin ve beynini kemiren sineğin etkisiyle kafası patlayarak helâk oldu.
Kaynakça
- Kur’an-ı Kerim: Bakara Suresi (258), En’âm Suresi (80-83), Enbiyâ Suresi (68-70).
- Taberî, M. B. C. Câmiʿu’l-beyân ʿan teʾvîli âyi’l-Kurʾân, Bakara Suresi tefsiri.
- İbn Kesîr, İ. (2000). Kasasü’l-Enbiyâ. Ankara: Medine Yayıncılık.
Kaynak: islamvetarih.com
