Hz. Peygamber’in (s.a.v.) bizzat katıldığı son askeri sefer olan Tebük Seferi; Bizans İmparatorluğu’na karşı Müslümanların caydırıcı gücünü gösteren ve yarımada dışındaki kabilelerin İslam devletine bağlanmasını sağlayan diplomatik bir zirvedir.
KRONOLOJİK TARİHLER (HİCRÎ / MİLADÎ)
- Sefer Hazırlıkları (Ceyşü’l-Usre): H. Receb 9 / M. Ekim 630 (Büyük kıtlık ve sıcaklık dönemi)
- Ordunun Tebük’e Ulaşması: H. Şaban 9 / M. Kasım 630 (30 bin kişilik dev İslam ordusu)
- Medine’ye Dönüş: H. Ramazan 9 / M. Aralık 630
OLAYIN VE ŞAHSIN TARİHÎ ROLÜ
- Bizans’a Karşı Meydan Okuma: Bizans’ın Arap kabileleriyle birlikte Medine’ye saldıracağı istihbaratı üzerine çıkılan bu sefer, asılsız haberlere rağmen Müslümanların organizasyon kabiliyetini dünyaya kanıtlamıştır.
- Gözyaşı Dökenler (Bekkâîn): Maddi imkansızlık yüzünden orduya katılamayıp ağlayan sahabilerin Kur’an-ı Kerim’de (Tevbe Suresi) zikredildiği tarihi olaydır.
KURUMSAL VE MEDENÎ GELİŞMELER
- Sınır Ötesi İlk Himaye Anlaşmaları: Tebük’te kalındığı sürece Dumetülcendel, Eyle ve Cerbâ gibi bölge emirlikleriyle anlaşmalar yapılmış, gayrimüslim emirlikler cizye vermeyi kabul ederek İslam devletinin himayesine (Zimmet hukuku) girmiştir.
KAYNAKÇA
- Fayda, Mustafa (2011). “Tebük Seferi”, TDV İslâm Ansiklopedisi, Cilt 40, ss. 222-225.
KAYNAK: islamvetarih.com
Kaynak Göster:
Yağmur, Celal. "Tebük Seferi ve Yarımada Dışındaki İlk Siyasi Güç Kronolojisi." İslam ve Tarih. 2026. Erişim Tarihi: Ekim 2, 2026 at 21:27. https://islamvetarih.com/tebuk-seferi-ve-yarimada-disindaki-ilk-siyasi-guc-kronolojisi/.
