Kelime Anlamı: Ceht eden, bütün gücünü kullanarak titizlikle çalışan.
Terim Anlamı: İslam hukukunda (fıkıh usulünde), hakkında açık bir ayet veya hadis bulunmayan yeni hukuki/ameli meseleleri, Kur’an ve sünnetin genel ilkelerinden yola çıkarak çözme (içtihat etme) yeteneğine sahip olan en üst düzey fıkıh alimidir. Bir kimsenin müçtehid olabilmesi için Arapçaya, tefsir, hadis, fıkıh usulüne ve toplum sosyolojisine mutlak manada hakim olması şarttır. İmam-ı Azam Ebû Hanîfe ve İmam Şâfiî tarihin en meşhur mutlak müçtehidlerindendir.
Kaynakça: Seyfuddin el-Âmidî, el-İhkâm fî Usûli’l-Ahkâm; Şah Veliyyullah ed-Dihlevî, el-İnsâf fî Beyâni Esbâbi’l-İhtilâf.
KAYNAK: islamvetarih.com