Tek Parti Döneminin Dini Algısı ve Uygulamaları
Cumhuriyet’in kuruluşuyla başlayan tek parti dönemi (1923-1946), köklü toplumsal dönüşümlere sahne oldu. Bu dönemde laiklik ilkesi katı bir şekilde yorumlandı ve devletin dine müdahalesi belirginleşti. Tekke ve zaviyelerin kapatılması (1925), kılık kıyafet inkılabı ve Latin harflerine geçiş gibi adımlar, toplumsal hayatın İslami referanslardan arındırılması hedefi taşıyordu. Ezanın Türkçe okunması uygulaması da bu dönemde başlatıldı. Devlet, dini kurumları kontrol altına alarak merkezi bir yapıya dönüştürmeye çalışırken, halkın dini hassasiyetleri çoğu zaman göz ardı edildi. Bu durum, özellikle muhafazakar kesimlerde derin bir rahatsızlık ve gizli dini eğitim arayışlarına yol açtı, cumhuriyetin dini algısına karşı direnç geliştirdi.