VEFATIYLA RAHMAN’IN ARŞINI TİTRETEN LİDER: HZ. SA’D BİN MUÂZ (R.A.)
İslam tarihinin en kısa sürede en büyük makamlara erişen, karizması, adaleti ve sarsılmaz duruşuyla Medine’nin kaderini değiştiren şahsiyetlerinin başında Sa’d bin Muâz (r.a.) gelmektedir. Medine’nin en büyük iki kabilesinden biri olan Evs kabilesinin (Eşheloğulları kolunun) mutlak reisi olan Sa’d, uzun boylu, heybetli, beyaz tenli, güzel yüzlü ve toplumunda sözü kanun sayılan çok güçlü bir liderdi.
Mus’ab’ın Rahlesinde İslam’a Girişi ve Bir Gecede Müslüman Olan Kabile
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) Birinci Akabe Biati’nin ardından Hz. Mus’ab bin Umeyr’i Medine’ye öğretmen olarak gönderdiğinde, Sa’d bin Muâz henüz Müslüman olmamıştı. Şehirde yeni bir dinin yayıldığını duyunca tebliğ halkasını dağıtmak amacıyla Mus’ab’ın yanına gitti. Ancak Mus’ab bin Umeyr’in o asil, yumuşak ve vakur üslubuyla okuduğu Kur’an-ı Kerim ayetlerini dinlediği anda Sa’d’ın kalbindeki tüm cahiliye karanlığı sökülüp atıldı. O gün orada kelime-i şehadet getirerek Müslüman oldu.
Müslüman olmasının hemen ardından kabilesinin toplandığı meydana giderek onlara şöyle seslendi: “Ey Eşheloğulları! Beni aranızda nasıl bilirsiniz?” Kabilesi hep bir ağızdan, “Sen bizim efendimiz, en akıllımız ve en hayırlımızsın” dediler. Bunun üzerine Sa’d bin Muâz tarihi bir duruş sergileyerek, “Öyleyse sizler de Allah’a ve O’nun Resûlü’ne iman edinceye kadar, erkekleriniz ve kadınlarınızla konuşmak bana haram olsun!” dedi. Bu güçlü liderin tek bir sözüyle, o gün akşama kadar bütün kabile hiçbir istisna olmaksızın Müslüman oldu. Bu olay, Medine’nin İslam yurdu (Darü’l-Hicre) olmasının en büyük kırılma noktasıydı.
Bedir’deki Sancaktarlık ve Ensar’ın Sözcülüğü
Bedir Savaşı öncesinde Peygamber Efendimiz, Mekke’den gelen Muhacirlerin her şeylerini feda ettiklerini biliyordu ancak Medineli Ensar’ın şehir dışındaki bir savaşta nasıl bir tutum sergileyeceğini merak ediyordu. İstişare meclisinde ayağa kalkan Sa’d bin Muâz, Ensar adına tarihe geçen şu muazzam konuşmayı yaptı:
“Ey Allah’ın Resûlü! Biz sana iman ettik, seni tasdik ettik. Getirdiğin dinin hak olduğuna şahitlik ettik. Sana itaat etmek ve bağlanmak üzere ahitleştik. Nasıl dilersen öyle yap! Seni hak dinle gönderen Allah’a yemin olsun ki, sen bize şu denizi gösterip içine dalsan, bizden tek bir kişi bile geride kalmadan seninle birlikte dalarız! Düşmanla karşılaşmaktan korkmayız. Git ve bizi sına!”
Bu sözler Efendimizin mübarek yüzünü güldürdü. Bedir’de Ensar’ın sancaktarlığını yapan Sa’d, Uhud Savaşı’nda da Efendimizin etrafından ayrılmayan az sayıdaki sadık kahramandan biri oldu.
Hendek Savaşı’ndaki Yara ve Arşın Titremesi
Hicretin 5. yılında yaşanan Hendek Savaşı’nda, müşriklerin attığı bir ok Sa’d bin Muâz’ın kolundaki şah damarına isabet etti. Kan fışkıran yarasıyla yere düşen Sa’d, ellerini semaya kaldırarak, “Allah’ım! Eğer Kureyş ile yapılacak daha bir savaş bıraktıysan beni yaşat. Eğer savaş bittiyse bu yarayı benim şehadet vesilem kıl. Ancak İslam’a ihanet eden Beni Kureyza Yahudilerinin akıbetini gözümle görmeden canımı alma” diye dua etti. Duası kabul oldu, kanama durdu. Kuşatmanın ardından ihanet eden Beni Kureyza hakkında hakemlik görevine bizzat Sa’d bin Muâz getirildi. O, Tevrat’ın ve ilahi adaletin hükmünü uygulayarak adil bir karar verdi.
Hükmün infazından kısa bir süre sonra Mescid-i Nebevi’nin yanındaki çadırda yarası yeniden açıldı ve kan kaybından şehadet şerbetini içti. Müslüman olduğunda otuz bir, şehit düştüğünde ise henüz otuz yedi yaşındaydı. Sadece 6 yıl Müslüman kalmıştı. Cenazesine Cebrail (a.s.) ve yetmiş bin meleğin katıldığı rivayet edilir. Peygamber Efendimiz onun vefatı üzerine gözyaşları dökerek şu sarsıcı kelimeleri söyledi: “Sa’d bin Muâz’ın ölümünden dolayı Rahman’ın Arş’ı titremiştir.” Kabri Cennetü’l-Baki mezarlığındadır.
Kaynak: islamvetarih.com
