İlahiyat Fakülteleri ve Yüksek Din Eğitimi Kronolojisi

Türkiye Cumhuriyeti’nde din eğitiminin ve bilimsel ilahiyat araştırmalarının akademik düzeyde yürütülmesi için kurulan İlahiyat Fakülteleri; modern eğitim metodolojisi ile klasik İslam ilimlerini harmanlayan kurumsal yükseköğretim yapılarıdır.

KRONOLOJİK TARİHLER (HİCRÎ / MİLADÎ)

• Darülfünun İlahiyat Fakültesi’nin Açılması: M. 1924 (Tevhid-i Tedrisat Kanunu çerçevesinde Darülfünun bünyesinde kurulması)
• Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nin Kuruluşu: M. 4 Haziran 1949 (Modern, akademik ve kesintisiz yüksek din eğitiminin miladı)
• Yüksek İslam Enstitülerinin Açılması: M. 1959 (İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü ile başlayan yaygınlaşma dönemi)
• Enstitülerin İlahiyat Fakültelerine Dönüşmesi: M. 20 Temmuz 1982 (YÖK Kanunu ile tüm yüksek din öğretiminin fakülte çatısında birleşmesi)

OLAYIN VE ŞAHSIN TARİHÎ ROLÜ

• Akademik İslam Araştırmaları: Bu kurumlar sayesinde din eğitimi sadece ezbere ve nakle dayalı geleneksel kalıplardan kurtarılmış; sosyoloji, psikoloji, felsefe ve dinler tarihi gibi modern disiplinlerle desteklenen bilimsel bir zemine oturtulmuştur.
• Aydın Din Adamı Yetiştirilmesi: Doğu ve batı literatürüne hakim, çağın dilini konuşabilen, aşırılıklardan uzak ilahiyatçı kadroların yetiştirilmesi amaçlanmıştır.

KURUMSAL VE MEDENÎ GELİŞMELER

• Uluslararası Akademik Dergiler ve Yayınlar: İlahiyat fakülteleri dergileri aracılığıyla İslam felsefesi, fıkıh usulü ve tefsir alanında uluslararası düzeyde indekslenen akademik makaleler üretilmeye başlanmıştır.
• Cumhuriyet Dönemi Din Eğitim Modelinin Dünyaya Örnek Olması: Türkiye’nin kurduğu bu “İlahiyat ve İmam Hatip” modeli, din ile modern dünyayı barıştıran yapısıyla pek çok İslam ülkesine akademik şablon olmuştur.

KAYNAKÇA

• Bolay, Süleyman Hayri (1999). “Türkiye’de Yüksek Din Eğitimi ve İlahiyatlar”, İslami Araştırmalar Dergisi, Cilt 12, ss. 101-118.
• Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 50. Yıl Kuruluş Albümü (1999), Ankara.

KAYNAK: islamvetarih.com